Vier vriendinnen lachen samen buiten in de duinen
Begrijpen

Herstel van een eetstoornis: hoe gaat dat?

Op deze pagina lees je hoe herstel verloopt, waarom terugval erbij kan horen en hoe je je kind onderweg steunt.

Je wilt maar één ding weten: komt het goed? Wanneer is mijn kind weer gewoon mijn kind? Je kijkt naar elke maaltijd, elke dag, op zoek naar een teken dat het beter gaat.

Wij weten hoe dat voelt. Van twee kanten, want in ons team zitten mensen die zelf herstelden en ouders die het meemaakten. Herstel is mogelijk. Maar het gaat anders dan je misschien hoopt. Op deze pagina leggen we uit hoe.

Wat zie je als ouder?

Herstel gaat met golven. Veel ouders herkennen dit:

  • Goede weken, en dan ineens een dag waarop alles weer lijkt als vroeger
  • Eten gaat beter, maar je kind is somberder of bozer dan eerst
  • Je kind lacht weer om iets kleins, en je durft er nog niet op te vertrouwen
  • Oude gewoontes komen terug in periodes van stress
  • Je kind praat voor het eerst eerlijk over wat er in het hoofd gebeurt
  • Je merkt dat je zelf moe bent, juist nu het beter lijkt te gaan

Het lijkt soms tegenstrijdig. Als het lichaam beter wordt, komen gevoelens vaak sterker naar boven. Die zaten eerst verstopt onder de eetstoornis. Dat is lastig, maar meestal een deel van het herstel.

Wat is het precies?

Herstel van een eetstoornis gaat over meer dan weer gewoon eten. Het gaat over drie dingen die door elkaar lopen:

  • Lichamelijk herstel: het lichaam krijgt weer wat het nodig heeft en kan zich herstellen.
  • Herstel in gedrag: de regels, rituelen en compensaties rond eten worden minder sterk.
  • Herstel in denken en voelen: je kind leert anders met spanning, emoties en zichzelf om te gaan, zonder de eetstoornis.

Het lichaam herstelt vaak eerder dan het hoofd. Je kind kan dus weer eten, terwijl de gedachten nog lang luid zijn. Dat is geen teken dat het mislukt. Het hoofd heeft gewoon meer tijd nodig.

Hoelang herstel duurt, verschilt sterk per kind. Voor de meeste gezinnen gaat het om een langere periode. Lees meer in hoelang duurt herstel van een eetstoornis?.

Terugval hoort er vaak bij

Veel mensen die hersteld zijn, vielen onderweg een of meer keren terug. Een terugval betekent niet dat je weer bij nul begint. Je kind weet meer, en jij ook. Vaak komt een terugval in periodes van verandering of stress, zoals een nieuwe school, een breuk of het stoppen van begeleiding. Lees meer in terugval: hoort dat erbij?.

Wat is "hersteld"?

Voor de een betekent het dat eten weer gewoon is. Voor de ander dat de gedachten stil zijn geworden. Veel mensen omschrijven het zo: de eetstoornis bepaalt niet meer wat ik doe. Je kind kan weer kiezen, plannen maken, genieten. Dat is waar je samen naartoe werkt.

Waarom doet je kind dit?

Waarom vecht je kind soms tegen herstel? Omdat de eetstoornis iets gaf: rust, controle, een manier om met moeilijke gevoelens om te gaan. Herstel betekent dat je kind die houvast loslaat, nog voordat er iets nieuws voor in de plaats is. Dat is doodeng.

Daarom kan je kind tegelijk willen herstellen en het niet willen. Het een sluit het ander niet uit. Die tweestrijd is heel normaal. Je kind hoeft niet eerst gemotiveerd te zijn voordat herstel kan beginnen. Motivatie groeit vaak onderweg.

Wat kun je doen?

Zie jezelf als deel van het team. Naast de behandeling ben jij er elke dag. Jouw rust, geduld en aanwezigheid doen veel.

Vier kleine stappen. Niet met grote complimenten over eten, maar met erkenning. "Ik zag dat het moeilijk was, en je deed het toch."

Blijf de eetstoornis en je kind uit elkaar houden. Je bent boos op de eetstoornis, niet op je kind.

Maak samen een terugvalplan. Op een rustig moment: welke signalen zie je, wat helpt dan, wie bel je?

Zorg voor jezelf. Herstel is een lange weg. Je kunt alleen volhouden als jij ook ergens kunt opladen. Lees hoe zorg ik voor mezelf?.

Wat kun je zeggen?

  • "Ik weet dat dit heel moeilijk voor je is. Ik ben trots dat je het blijft proberen."
  • "Een slechte dag betekent niet dat alles mislukt is. Morgen kijken we weer verder."
  • "Ik wil niet dat je je zorgen over mij maakt. Ik kan dit aan, en ik blijf naast je staan."
  • "Wat heb je nu van mij nodig?"

Wat helpt meestal niet:

  • Herstel afmeten aan het gewicht of aan wat er op het bord ligt
  • Te vroeg ontspannen en alle structuur loslaten
  • Zeggen dat je kind "er toch weer gewoon uitziet"
  • Een terugval zien als falen, van je kind of van jezelf

Wanneer direct hulp?

Ook tijdens herstel kan het lichaam kwetsbaar zijn, zeker bij een terugval. Neem dezelfde dag contact op met de huisarts of huisartsenpost als je kind flauwvalt, bijna niet eet of drinkt, vaak overgeeft, pijn op de borst heeft of erg suf is. Bij acuut gevaar bel je 112.

Merk je dat je kind somber is en praat over niet meer willen leven? Neem dat altijd serieus. Je kunt anoniem praten met 113 Zelfmoordpreventie via 113 of gratis via 0800-0113. Bij direct gevaar bel je 112.

Neem bij twijfel ook contact op met de behandelaar van je kind. Signalen vroeg bespreken voorkomt vaak dat het verder afglijdt.

Hoop zonder belofte

We kunnen je niet beloven hoe of wanneer het goed komt. Wel weten we dat herstel mogelijk is. Veel gezinnen vinden weer rust, en veel kinderen bouwen een leven waarin de eetstoornis geen hoofdrol meer speelt. Dit is een hoofdstuk, niet het hele verhaal. Lees wat ouders die het meemaakten je willen meegeven in herstel is mogelijk.

Je hoeft dit niet alleen uit te zoeken

Herstel vraagt veel van ouders. In BUDDY UP staan ervaringsdeskundigen naast je, zodat jij het ook volhoudt.

Je verhaal kwijt, advies en steun van een ervaren ouderbegeleider. Geen wachtlijst.

Maak je je zorgen om de lichamelijke gezondheid van je kind? Neem contact op met de huisarts of de huisartsenpost. Bij acuut gevaar bel je 112.