
Veelgestelde vragen van ouders
Op deze pagina vind je korte, eerlijke antwoorden op de vragen die ouders ons het vaakst stellen.
"Komt het door mij?" "Moet ik haar dwingen?" "Waarom eet hij niet gewoon?" Elke week krijgen we vragen van ouders. Hier staan de vragen die we het vaakst horen, met een kort en eerlijk antwoord.
Staat jouw vraag er niet bij? Neem gerust contact op.
Herkennen en begrijpen
Hoe weet ik of mijn kind een eetstoornis heeft?
Zeker weten kan alleen na onderzoek door een arts of behandelaar. Wel kun je letten op signalen, zoals veranderd eetgedrag, veel bezig zijn met uiterlijk of sporten, terugtrekken en geheimzinnigheid rond eten. Doe de eetstoornis test voor ouders om je zorgen op een rij te zetten, en ga bij twijfel naar de huisarts.
Komt het door mij?
Bijna alle ouders stellen zichzelf deze vraag. Een eetstoornis ontstaat bijna nooit door één oorzaak. Meestal spelen meerdere dingen mee, zoals aanleg, karakter, ingrijpende gebeurtenissen en druk van buitenaf. Je had niet de kennis die je nu hebt. Schuldgevoel helpt jou en je kind niet verder. Wat wel helpt: nu betrokken zijn en hulp zoeken.
Waarom eet mijn kind niet gewoon?
Omdat een eetstoornis geen keuze is. Het eetgedrag is vaak een manier om met moeilijke gevoelens om te gaan, zoals angst, spanning of het gevoel geen controle te hebben. Eten wordt dan een strijd in het hoofd. Daarom werkt aandringen of dwingen meestal niet, en is het belangrijk om ook te kijken naar wat eronder zit.
Kan mijn kind echt herstellen?
Ja, herstel van een eetstoornis is mogelijk. Ook na lange tijd, en ook na terugval. Herstel gaat met vallen en opstaan en heeft tijd nodig. In ons team werken mensen die het zelf hebben doorgemaakt.
Thuis en in gesprek
Hoe begin ik het gesprek met mijn kind?
Kies een rustig moment, niet aan tafel. Vertel wat je ziet en dat je je zorgen maakt, zonder verwijt. Bijvoorbeeld: "Ik merk dat je minder blij lijkt en vaak alleen eet. Hoe gaat het echt met je?" Verwacht niet meteen een open antwoord. Ontkenning hoort er vaak bij. Laat weten dat je er bent, en probeer het later opnieuw.
Wat zeg ik wel en niet aan tafel?
Praat aan tafel liever niet over hoeveelheden, gewicht of uiterlijk, ook niet als compliment. Houd de maaltijd zo rustig en gewoon mogelijk, met andere gespreksonderwerpen. Afspraken over eten en voeding maak je samen met de arts of behandelaar. In BUDDY UP leer je hier veel meer over.
Moet ik mijn kind dwingen om te eten?
Dwingen, dreigen, smeken of straffen werkt meestal averechts: hoe meer druk, hoe vaster het eetprobleem zich vasthoudt. Dat betekent niet dat alles maar moet kunnen. Afspraken over eten maak je samen met de arts of behandelaar, en die volg je rustig en duidelijk. Maak je je zorgen om de lichamelijke gezondheid van je kind, ga dan naar de huisarts.
Mijn kind liegt over eten. Hoe ga ik daarmee om?
Liegen over eten voelt als verraad, maar komt meestal voort uit angst en schaamte. Benoem rustig wat je ziet, zonder te beschuldigen, en laat merken dat je naast je kind staat en niet tegenover. Je bent boos op het eetprobleem, niet op je kind.
Hulp en kosten
Mijn kind wil geen hulp. Wat nu?
Dat is heel gewoon. Het eetprobleem voelt voor je kind vaak als bescherming, en dat geef je niet zomaar op. Blijf in gesprek, zonder dreigen of strijd. Ga zelf alvast naar de huisarts om je zorgen te bespreken. Is je kind jonger dan 12, dan beslis jij als ouder over de zorg. Van 12 tot 16 jaar is toestemming van je kind én van jou nodig. Vanaf 16 jaar beslist je kind zelf. Bij lichamelijk gevaar ga je altijd naar de huisarts of huisartsenpost, of bel je bij acuut gevaar 112.
Mijn kind is volwassen. Wat kan ik nog doen?
Een volwassen kind beslist zelf over hulp, en vaak mag de behandelaar weinig met jou delen. Dat is zwaar. Je kunt wel in contact blijven, zonder te controleren, je zorgen benoemen en laten weten dat je wilt helpen zoeken als je kind er klaar voor is. En je kunt zelf steun zoeken, bijvoorbeeld bij een van onze ouderbegeleiders.
Wat doen jullie precies?
Wij bieden specialistische begeleiding door ervaringsdeskundigen, als aanvulling op bestaande zorg. Geen klassieke GGZ-behandeling. Onze begeleiders hebben zelf een eetstoornis overwonnen of hun kind erdoorheen geholpen, en zijn professioneel opgeleid. We begeleiden jongeren en volwassenen, en ook ouders en naasten.
Moeten we op een wachtlijst?
Bij ons is er geen wachtlijst. Bij veel instellingen voor eetstoorniszorg wel. Je kunt de wachttijd gebruiken met begeleiding van een ervaringsdeskundige, of met het gratis zelfhulpprogramma op stopmetwachten.nl. Houd tijdens het wachten contact met de huisarts.
Wat kost begeleiding, en wordt het vergoed?
Het eerste gesprek kost € 110 en een coachgesprek voor jezelf als ouder € 110 per uur. BUDDY UP kost € 149. De zorgverzekeraar vergoedt onze begeleiding niet. Soms kan je gemeente een budget toekennen via een pgb, de Wmo of de Jeugdwet. Bel ons, dan kijken we samen naar de mogelijkheden.
En jij?
Hoe zorg ik voor mezelf?
Door het niet alleen te willen dragen. Praat met je partner, een vriend of een lotgenoot. Plan momenten voor jezelf, ook al voelt dat soms egoïstisch. Het gratis e-book met 25 tips voor ouders geeft je handvatten. En je mag ook voor jezelf hulp vragen, bij de huisarts of bij een van onze ouderbegeleiders.
Je vraag hier niet gevonden?
Je verhaal kwijt, advies en steun van een ervaren ouderbegeleider.
Of mail support@isapower.nl. Maandag tot en met vrijdag, 9.30 tot 16.30 uur.
Spoed? Zie je flauwvallen, duizeligheid of hartkloppingen, of eet je kind al dagen niet? Neem vandaag contact op met de huisarts of huisartsenpost. Bij acuut gevaar bel je 112. Denkt je kind aan zelfdoding? Bel 113 of gratis 0800-0113.